Үрме бұршақ

Итальяндықтар мен француздар үрме бұршақтың талшықты емес сортын өсіріп шығарды. Оны, яғни бұршаққынды, ішінде орналасқан дәндерімен қоса - тұтастай жейді.

Құнарлы дәндер

Үрме бұршақтын түгелдей жуық сұрыптарының талшықты бұршаққындары бар және олар аса құнарлы құндылыққа ие бұршақтарды алу үшін өсіріледі. Бұл бұршақтар сақтау үшін кептіріледі. Олардан әр түрлі тағамдар дайындау үшін, қолданар алдында бұршақтарды суда жібітіп алады.

Үрме бұршақ - барлығының бастауы

Америка мен Азияның тропикалық аймақтарында үрме бұршақ өз бетінше өседі. Әдетте, ол ішінде аз ғана дәндері бар бұршаққындар береді. Үрме бұршақтың орасан зор сұрыптары мен түрлері бар. Кейбір аймақтарда, әсіресе, Оңтүстік Америкада үрме бұршақ негізгі ас болып табылады - ол жақта үрме бұршақ Азиядағы күріш немесе Еуропадаға картоп сияқты маңызды рольді атқарады. 

 

Үрме бұршаққа 8000 жыл деп есептелінеді. Колумбқа дейін ол америка тағамының жүгері және асқабақпен қатар "үш апалы-сіңілілердің" бірі болып табылған. Ацтектер "ayacolt”, яғни үрме бұршаққа тірек ретінде қызмет жасаған жүгерімен қоса үрме бұршақты өсірген. Қазіргі таңда үрме бұршақ - бұл дүниедегі өсімдік ағуызының негізгі көздерінің бірі. Ол бүкіл дүниежүзі халықтарының тағамында кездеседі. Үрме бұршақтың шамамен 30 000 сұрыптары бар, олардың 500-ден астамы - мәдени сұрыптар.